Son Yazılar
Ana Sayfa / Köşe Yazısı / 13 Yaşında Olsaydık…

13 Yaşında Olsaydık…

“Yok yok” dedim umutsuzca. “Tıpkı benim gibi düşünen birini hiç bulamayacağım.”

“13 yaşında olsaydık seninle aynı düşünebilirdik, ve sen de senin gibi düşünen bir sürü insan bulabilirdin”

Ve gülüşmeler.

Yemekhane sırasındayız arkadaşlarla. Tabi benim olduğum yerde konu ne olur, yine Yüzüklerin Efendisi, yine Tolkien. Biraz da Manowar var işin içinde. Yine üstüme üstüme geliyorlar. Hiçbir şey demedim. Ben de güldüm.

Hadi Manowar’ı geçtim (geçilmez de işte neyse). Herkesin kendi zevkidir. Ama Tolkien okumamak nedir ya? Gözlerimi faltaşı gibi açarak bakıyorum arkadaşıma. “yuh be” dercesine. Anladı tabi beni kırdığını.

“Yok abi yok, Yüzüklerin Efendisine lafım yok tabi, efsanedir o, çok iyidir, şöyledir böyledir de.. E o kadar parayı neye harcarsan harca efsane olur yani”

Baktı ben köpürüyorum yavaştan. Sustu. İşin kötüsü bende sustum. Yine saf saf gülümsedim. Ne diyebilirdim ki yani? Ben ona saatlerce konuşsam ne fark ederdi ki? Daha nasıl böyle düşünebildiğini aklım almazken, ne deseydim? Hani bir de saçmaladığını fark edip “ama lafım yok tabi efsanedir o” demesi yok mu? Var abi, bildiğin lafın varmış yani iki saattir konuşuyorsun yok şöyle yok böyle. Ben daha sana ne desem yararsız.

Tabi benim suratım düşünce, konuyu çeviriyorlar yine. Ama bu sefer yine bana fenalıklar basıyor.
“Manowar ne abi ya? Geçmedik mi hala o dönemleri? Adamlar öldü ölecek, hala yok biz kralız yok biz metalciyiz falan. Geçin şu işleri ya..”

E ben şimdi adamı orda boğsam yeridir. Yine susuyorum. Ama içim avaz avaz bağırıyor.
“Geçin şu işleri..” Geçmiyorum kardeşim, geçmiyorum. Ne Manowar dinlemeyi ne Yüzüklerin Efendisi okumayı, izlemeyi geçmiyorum. Ne oldum yani şimdi ben? Çocuk mu, ergen mi? Kim karar veriyor. Ben istediğim zaman dinlerim, istediğim zaman bırakırım. Ha lafı gelmişken “ben istediğim zaman inanırım”. Ben kimsenin benim gibi olmamasını yadırgamam, arkadaşlarımın ne sevdiğine ne izlediğine takılmam. Bu benim onlara olan saygımdandır. Ama aynısın da karşıdan beklerim. Ne oldu şimdi öyle konuştun konuştun, beni sinirlendirdin. Sonra gelip “abi kızmadın dimi? Biliyosun daha dalga geçiyorum. Yoksa sonuna kadar Hail and Kill, hahaha” demez mi. “Ne kızayım ya yok saçmalama..” oldu canım. Konuş konuş sonra kızmadın dimi. Kızdım, kırıldım, darıldım. Ama yapacak bir şey var mı? Yok.

Sonra düşünüyorum bir daha o cümleyi. 13 yaşında olsaydık..

Şöyle bir söz vardı hiç unutmam:

“Görürsünüz, adam olmayacak bu çocuk,” derdi. Konuşmazdım. Sevinirdim. Babam adamsa ben olmayacaktım. –Yusuf ATILGAN

Duyduğum andan beri felsefelerimden biri olmuştur. İlerde, bu konu açıldığında, çevremdekilere şu cümleyi kuracağımdan eminim:

“Eğer bu 13 yaşında olmaksa, ben hiç büyümeyecektim.”

Yazar: larien culnamo

Mutlaka Okuyun!

Hufflepuff

UYARI: Bu yazı Harry Potter Serisi ‘nin 7. kitabı ve 8. filminden spoiler içermektedir. Künye …

Bir yorum

  1. Çok etkileyici bir anlatım…

Bir Cevap Yazın

Hızlı Giriş Yap:



E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir