Son Yazılar
Ana Sayfa / Tiyatro / Sacide

Sacide

Sacide

Sacide, Devlet Tiyatroları bünyesinde şimdiye kadar izlediğim bütün oyunlardan daha çok zorladı beni izlerken, tahammül edemedim, tırnaklarımı avuçlarıma geçirdim, dişlerimi sıktım. Oyun başladıktan sonra farkına varmadan öyle benimsemişim ki Sacide karakterini, ona yapılan muameleler bana yapılıyormuş gibi üzüldüm, onun arkasından dönen dolaplar, onun çaresizliğinin sessiz feryatları sanki benim içimde bir çığlıkla birleşti. Ama sessiz sakin oyunu izledik işte, bu oyunun aslında hayattan bir perde olduğunun, içimizde birçok Sacide’nin olduğunu bilerek, sessizce oturduk ve oyunu izledik.

Ne yazık ki birçok kişi oyundaki Sacide karakterinin yaşadıklarını yaşıyor, Sacide gibi gizli gizli ağlıyor, Sacide gibi dayak yiyor ve ne yazık ki sessiz kalıyor…

Bu oyun biraz farkındalık oyunu, biraz akşamın sessizliğinde binadan gelen bir patırtının, bağrışmanın oyunu, biraz da kadın cinayetlerinin, törenin, namusun, kapalı kapılar ardındaki acımasız işkencelerin oyunu. Yine de Ülker Köksal ve Pervin Ünalp el ele bu acı hikayeyi izlenebilir, daha doğrusu katlanabilir kılmışlar. Böyle yekpare bir acı huzmesini biraz renklendirmişler, biraz şenlendirmişler. Böyle bir konu, böyle bir talih nasıl yeşerirse öyle, buruk, ama yine de tatmin edici.

Başroldeki Oyuncu: Fulya Koçak

Oyunda başrolü üstlenen oyuncu Fulya Koçak, doğuştan tiyatrocu tabirine tam olarak uyuyor. Öyle güzel duyguları yansıtıyor ki sahneye, onun gözleri sulandığında, ağladığında biz de ister istemez duygulanıyoruz, gözlerimiz yaşarıyor.O mutlu olduğunda biz de onun izinden gidip mutlu oluyoruz, çok güzeldin Fulya Koçak, iyi ki seni seyredebildik bu oyunda. Oyunun diğer kadın oyuncuları Serap Kunak, Neriman Kılıç ve Orkide Çivicioğlu da gerçekten takdir edilmeli, özellikle Orkide hanımın zarafetine hayran kaldım.

Daha çok kadın oyuncuların etrafında dönen bir oyun olmasına karşın çok sağlam oyunculuklarıyla erkekler bu oyunu asıl öne çıkaran detaylardı. Sacide’nin abisi rolündeki Osman Nuri Ercan’ın sesine yine hayran kaldım, Teneke oyunundan da hatırladığımız Osman beyi karakteri nedeniyle pek içimize sindiremesek de oyunculuğu için tebrik etmek gerek. Diğer erkek oyuncumuz Koray Karaca ise tam anlamıyla ayakta alkışlanacak bir performans sergiledi, her mimik ve jesti öyle rolüne hastı ki, izlerken sahneye çıkıp karakteri boğazlama hissi yaratırken oyun bittikten sonra ayakta alkışlattı, var olsun.

Dekor, sahne tasarımı, ışık, hepsi oyunu daha da güzelleştiren detaylardı.

Özetle, hayatın karanlık kalmış köşelerine ışık tutan, orada, burada duyduğumuz birçok hikayenin altında yatan nedenlerin toplandığı, insanı sarsıp kendine getiren bir oyundu, iyi ki izledik, iyi ki sadece bir oyun.

Bu slayt gösterisi için JavaScript gerekir.

Sacide – Ankara Devlet Tiyatrosu

2 Perde – 2 saat

Sacide Sacide, Devlet Tiyatroları bünyesinde şimdiye kadar izlediğim bütün oyunlardan daha çok zorladı beni izlerken, tahammül edemedim, tırnaklarımı avuçlarıma geçirdim, dişlerimi sıktım. Oyun başladıktan sonra farkına varmadan öyle benimsemişim ki Sacide karakterini, ona yapılan muameleler bana yapılıyormuş gibi üzüldüm, onun arkasından dönen dolaplar, onun çaresizliğinin sessiz feryatları sanki benim içimde bir çığlıkla birleşti. Ama sessiz sakin oyunu izledik işte, bu oyunun aslında hayattan bir perde olduğunun, içimizde birçok Sacide’nin olduğunu bilerek, sessizce oturduk ve oyunu izledik. Ne yazık ki birçok kişi oyundaki Sacide karakterinin yaşadıklarını yaşıyor, Sacide gibi gizli gizli ağlıyor, Sacide gibi dayak yiyor ve ne yazık ki sessiz…

Oyun Değerlendirmesi

Senaryo - 60%
Oyunculuk - 100%
Yönetmen - 80%
Işık / Dekor / Kostüm - 85%
Müzik - 75%

80%

Genel Puan

Toplumu kadınlara uygulanan baskılar ve kadın olmanın zorlukları konusunda bilinçlendirmeye yönelik bir oyun Sacide. Senaryosu da bu açıdan klişeleşmiş konular üzerinden ilerliyor: Evde kalmışlık, aile baskısı, evlenme kaygısı gibisinden. Oyunculuklar ise kelimenin tam anlamıyla 10 numara. Uzun zamandır bu kadar kusursuz performans izlememiştim. Özellikle başroldeki oyuncu Fulya Koçak resmen döktürüyor. Sanki bir tuşa basıyormuşcasına kolay bir şekilde gözünden yaşlar süzülüyor, sesi titriyor. Oyunun kendisi ise, özellikle dayak sahnesinde izleyicileri fazla geriyor. Işık, dekor, kostüm ve müzik konularında ise ortalamanın bir-iki tık üstü bir oyun. ~Caner Şenol

Bilet Satın Al

Mutlaka Okuyun!

Joko’nun Doğum Günü

Joko’nun Doğum Günü Joko’nun Doğum Günü, Roland Topor’un “Joko’s Anniversary” adlı romanından esinlenilmiş kara mizah …

Bir Cevap Yazın

Hızlı Giriş Yap:



E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir